Naar verhalen van mensen

Verhaal van Greet


Greet die al een hele tijd een whiplash heeft, ziet een verschil in beleving tussen pijn die ze verwachtte, bijvoorbeeld na een extra-inspanning en pijn die voor haar totaal onverwacht komt zoals na een activiteit die ze normaal probleemloos aankan.
Bij de verwachte pijn rekent ze die moelijke dag op voorhand in haar week in. Ze rust dan goed, doet ontspanningsoefeningen, probeert de dingen uit te zoeken die wel kunnen en neemt als het moet pijnstillers.
Haar man leerde nekmassage toepassen, wat deugddoend is en helpt. Als ze al iets beter is, werkt afleiding soms ook. Wandelen in de natuur, een film op televisie, iets ontspannend lezen, licht huishoudelijk werk, rustig winkelen.
Bij totaal onverwachte pijn heeft ze het moeilijker. Ze voelt zich dan ontgoocheld, overdonderd, m.a.w. beetgenomen door de pijn. Huisgenoten moeten haar dan voorhouden: morgen zal het beter zijn. Als je misselijk bent, hoofdpijn hebt, geen lawaai kunt verdragen, niet kan gaan zonder de pijn, dan is dit droombeeld bijna niet te geloven of voor te stellen. Het vraagt dan een bewuste omschakeling om de pijn anders te interpreteren, niet als iets dat heel lang zal duren of doet terugdenken aan vroegere periodes, maar als een voorbijgaande pijn die komt en gaat.Wat haar dan helpt is kijken in haar agenda, waarin ze elke dag kort noteert wat haar tevreden of gelukkig maakte. Hierin staat meestal geen grootse dingen, maar kleine feitjes zoals: de zon schijnt, het kersenpitkussentje voelt heerlijk ontspannend aan, de buurvrouw vraagt hoe het met me gaat, sneeuw zien op de takken van de bomen, één van de kinderen maakt eten, een deugddoend geprek met een vriendin, appeltaart kunnen bakken, in de mist gaan wandelen met mijn partner, een onverwachte telefoon, enz ....Door dit te herlezen kan ze zich die fijne momenten heel goed herinneren, krijgt de moeilijke dag een andere kleur en wordt beter hanteerbaar. Hij wordt als het ware gekaderd in een groter geheel en dit helpt om zich niet in die pijn vast te bijten, maar verder te kijken.